ΣΤOY ... ΠΕΙΡ~αιώτη ΤΟ ... ουζερί ~ ΛΟΓΙΑ ΠΙΚΡΑ ~ ΚΟΡΜΙΑ ΝΕΚΡΑ ~ ΒΛΕΜΜΑ ΣΒΗΣΜΕΝΟ !!!
Χωρίς k n o w ... how και μόνο με " c u l t u r e " ????
Σύνδεσμοι


Γιατί δεν οδηγάω … ΜΟΝΟΣ ???
507 αναγνώστες
Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010
11:06

Προλάβατε βρε όλοι σας και τα … φουλάρατε ???

 
Αξιολογήστε το άρθρο 
9 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

20/02 11:18  PREMIUM
Γεια χαρά παιδιά ! Συνοδηγοί στο τζιπ στη φωτό ! Τί θα δούμε πίσω από το...λόφο ???

Μήπως την άγνωστη...πατρίδα των...υπεραξιών ???
20/02 11:19  PREMIUM
Είστε...έτοιμοι ??? Δεν...άκουσα ??? Είστε...έτοιμοι ???
20/02 16:40  PREMIUM
Παιδιά...Παιδιά...Που είστε ωρές ??? Μην το βάζετε κάτω ! Θα την πάρουμε τη revanche ! :-)
20/02 16:55  χορδιστής συναισθημάτων
Αναρωτιέμαι γιατί τελικά οι στιγμές που ο νους μπορεί να αδειάσει
και να μην τον απασχολεί τιποτα αλλά και τα πάντα συγχρόνως είναι
σε χρονικά σημεία που βρίσκεσαι "εκγλωβισμένος" λίγο πριν την
επίτευξη του στόχου σου προς κάτι.
Έκει λοιπόν χάνεσαι μέσα σε σκέψεις ανάλογες ενός εγλωβισμένου
αδηγού σε επαρχιακό δρόμο ανάμεσα σε πανέμορα λιβάδια ψηλά βουνά
αλλά και μιζέρια πιο δίπλα της ερήμωσης.
Στην περίπτωση όμως που όλα αυτά είναι στο νού σου μόνο απλά
έχεις να επιλέξεις και να απορρίψεις ανάλογα...
Κι έτσι μέσα απο αυτή την μικρή χρονικά στιγμή ενός "μποτιλιαρίσματος"
του νού υπάρχει δυνατότητα διαφυγής...
Διαφυγής όμως απο ποιόν και απο τί ;
Απο τον φόβο που μας διακατέχει μήπως και δεν τα καταφέρουμε ;
Μήπως και δεν κατακτήσουμε ;
Δεν έχουμε καταλάβει πως αν πας να κατακτήσεις θα κατακτηθείς ;
Κι αν πας να κατακτηθείς θα κατακτήσεις ;
Δύσκολο πράγμα πια να νοιώσεις πως με πανοπλία την καρδιά και με
δόρυ το νού αντί για φωτιά σε κατακτημένη έρημο δίνεις δροσιά απο
κυριεμένο κήπο ;
Ξεχάσαμε θαρρείς απο που ερχόμαστε και αγνούμε για που πρέπει να
βαδίσουμε.Κι αυτό ακριβώς κάνουμε απο την πρώτη στιγμή που πάρουμε
μιαν ανάσα σ'αυτή τη γής...
Μέχρι την τελευταία στιγμή επαναλαμβανόμαστε μέσα στους αιώνες.
Νομίζουμε πια σαν ερχόμαστε στον κοσμο πως είμαστε το μοναδικό όν
εν ζωή και εν πνεύματι-μόνοι και έρημοι-ράτσα που μπορεί να κατασπαράξει την ίδια του την ράτσα έτσι για πλάκα...κι επειδή η λύσα μας είναι
λυσαλλέα αυξάνει και αυξανόμαστε και οι ιδιοι για να κάνουμε ΜΕΓΑ ΓΛΕΝΤΙ.
Μα έχουμε καταφέρει και το πιάτο μας το προτιμούμε ωμό...
Η ωμότητα της καθημερινοτητας είναι λυσαλλέα...
Ισως αυτό να είναι το πρόβλημα!
Μάθαμε μέσα στους αιώνες-μα τρώμε ξαφνικά ωμά συναισθηματα που δεν προλαβαίνουν να ψηθούν στην φλόγα της ψυχής.Κι αναδυονται στην σάρκα
τόσο γρήγορα όσο εξαφανίζονται.Το βίωμα των αισθημάτων μας είναι κι αυτό
πια με δυναμική ταχύτητα ανάλογη της εποχής μας.
Ζούμε πολαπλάσιες καταστάσεις αυτοεπιβεβαίωσης ισοπεδώνοντας το απρο
20/02 16:57  χορδιστής συναισθημάτων
Ζούμε πολαπλάσιες καταστάσεις αυτοεπιβεβαίωσης ισοπεδώνοντας το απροσμενο
μέλλον και στην καλύτερη των περιπτώσεων απλά κάνουμε κύκλους γύρω απο μιά
λίμνη που αντικατοπτρίζει την ψυχή μας μα δεν μπορούμε να την πλησιάσουμε.
Να δροσιστούμε σε ασφαλή νερά και καθαρά που όσο αυτά τα γεύεσαι τόσο
ασφαλής νοιώθεις και τόσο η λίμνη καθαρίζει...που ξάφνου μπορείς να δείς
τον πάτο-τ'αβαθή,μα είναι και απύθμενα ταυτοχρόνως...
Πως ;
Γιατί ;
Κι όμως είναι τόσο ασφαλή.
Ίσως γιατί η λίμνη της ψυχικής μας υπόστασης ξέρει...
Ακόμη κι αν πας να πλησιάσεις, μη έχοντας αντίληψη τι θέλεις να δείς
η λίμνη θα σου δείξει-φτάνει να θες να κολυμπήσεις σόλο το μήκος και
όλο το πλατος της.
Να μιλήσεις με κάθε πλάσμα που την περιτριγυρίζει και οφείλει σ'αυτήν
όντας όμως ένας αδιαίρετος κρίκος της τελειότητας που προυπάρχει σ'αυτήν.
Αν σκεφτώ να φωτογραφίσω την ψυχική μας διάσταση με τον υπέρτατο φακό
του σύμπαντος-την σκέψη- κάπως έτσι τα βλέπω.
Κι αν σκεφτώ να φωτογραφίσω την ψυχική διάσταση του σύμπαντος με τον
υπέρτατο φακο του-τον χρόνο- πάλι έτσι τα βλέπω...
...
Μια πανέμορφη λίμνη με τέλεια ατάραχα νερά, λογιών λογιών γωνιες και
αμμουδιές, βλάστηση τριγύρω αγρια και πυκνή, όμορφες πανύψηλες βελανιδιές
πιο πέρα και όλα τα ζωντανά να αφουγκράζονται κι αυτά την φέξη της...
Κι όταν ξαφνικά μπεί μέσα στην εικόνα ο άνθρωπος και η συνείδηση του
η εικόνα ταράζεται-απειλείται η αρμονία της και η επιβίωση της αφού
εμείς προσπαθούμε να την εμπουτίσουμε-μπουκώσουμε πολιτισμό!
Κι όμως αν μπορούσαμε στην λιμνη αυτή να αφουγκραστούμε κι εμείς
ταπεινά και να μάθουμε να κολυμπαμε χωρίς προκατάληψη ιδεών αλλά
έστω με ζωώδη ένστικτα-τόσο όσο επιβάλει η επιβίωση μας.
Κι είναι πια το κίνητρο- ο χρόνος η ανάδυση μας...
http://www.youtube.com/watch?v=v2qZHK4RqnE
~~~@~~~
χορδιστής
26/10/1998
20/02 17:56  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
"Μπιτ Παζάρ"(*)- Γιώτα Νέγκα
http://www.youtube.com/watch?v=QeLkf_jmank
Απευθείας από το χορό των Υπαταίων στο "Χάραμα". Άντε πατριώτ' του χρόνου θα πάρω και σένα.

(*) Υπάρχει χρηματιστηριακή allusion
20/02 18:28  PREMIUM
Γιώργο...26/10/1998 ??? Σα νωρίς δεν είχες βγει από το ΧΑ ???

Πατριώτ...Δεν βρήκα άλλο εκτός από το :

Κι ο ΣΙΔΕράς άμα την ιδεί
το δάχτυλο με το σφυρί χτυπάει...

Εκτός και αν θες να με...γρουσουζέψς ???
20/02 19:02  χορδιστής συναισθημάτων
Δεν βγήκα...έμεινα!
~~~EMINEM~~~
http://www.youtube.com/watch?v=1wYNFfgrXTI&feature=fvst
20/02 19:06  PREMIUM
Θα βγω...αλλά θα αφιερώσω "κάτι" για Σαββατόβραδο
χωρίς χρηματιστηρικακή allusion...αλλά ίσως...μπασκετική...
~~~@Prem Mister in Green@~~~
20/02 19:13  PREMIUM
Το βρήκε μήπως καμιά...Lady ???
20/02 19:18  Goldmine
Καλησπέρα στην παρέα!
Στην πολιτιστική ατζέντα Τριαντάφυλλου
να προσθέσω και το γνωστό θεατρικό δρώμενο "Σεσουάρ για δολοφόνους".
δωδέκατη χρονιά...
"θέατρο Αποθήκη" στου Ψυρή...
Καλό Σαββατόβραδο σε όλους,
στον κεφάτο οικοδεσπότη και τον
Ποιητή της (Χο)(ω)(ρ)δής!-)
20/02 19:21  PREMIUM
Γεια χαρά gold ! 12 ΧΡΟΝΙΑ χρηματιστηριακής...φαγούρας λες να..."κλείσουμε" ;-)

Σχετικά με το blog
Προσπάθεια να αναδείξουμε τις ... εκπτώσεις σε όλες τις φάσεις της ... ΖΩΗΣ και του ... ΧΑA λαμβάνοντας ... ΠΑΝΤΑ σοβαρά υπόψιν ότι σε πολλές περιπτώσεις το ..."φτηνό" το τρώει ο ..."Λύκος" !
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις